YAŞAM

14 Şubat’ı ihtiyacı olanlara armağan edin…

By  | 

Merhaba yazıma nereden başlayacağımı bilmeyen bir acemiyim, bu yüzden öncelikle özür dilerim.

Bir arkadaşım benim için ‘hiç ilişki yaşamayıp bu kadar ilişkiler hakkını konuşan birini hiç görmemiştim’ demişti. Yaşadığım zamanların dersini çıkardığımı düşünememişse demek ki …

Ama söylediği ‘ilişki yaşamama’ kısmı doğru, çünkü vıcık vıcık flörtlerden, birini tanımaya çalışırken ki beyin yorgunluğundan, sen onu tanımaya çalışırken aslında onun senin hoşlandığın biri gibi davranması sendromundan , ilişkilerdeki sahtelikten çok yorulmuştum. Bu güvensizlik ve bıkmışlığımın karşımdakine de olumsuz yansıdığını görünce ‘gerçekten emin olduğum’ bir şey yaşayana kadar ilişki olayını bırakmaya karar verdim. Böylece yıllar geçti hala gerçek birini tanıyamadım

Dayatılmış bir sahtelik bence Sevgililer günü, mecbursun hediye almaya, şirinlik yapmaya, sevgilinin arkadaşları ‘aaa bak ona ne yapmış’ desin diye abartmaya mecbursun. Gerçekliğe bu kadar inanan bir insan olarak buna cidden dayanamıyorum. İçten gelmeyen bir gülümsemeye bile tahammülü olmayan ben yalancıktan yapılan bu jestlere pek de fazla dayanamıyorum. Kimse kusura bakmasın ama o gerçekliği hissetmeden aldığınız hediyelerin anısı bile olmaz. Sevgi hissedilerek yapılan jestler 1001 tane gül aldırmaz bence, o güller instagrama koyulsun diye alınır. Millet ‘oooooo’ desin diye, yada pahalı kocaman hediyelere de gerek duymaz sevgi, hasta olduğunda senin kapına getirilen bir ilaçtır bence, yada sırf sen hoşlanmıyorsun diye sevdiği birşeyden vazgeçmektir.

Tabi benim aşk ve sevgi tanımım biraz 70’ler biraz 80’ler.. Çok ütopik geliyor değil mi? Filmlerdeki gibi.. Ama filmi çekilmiş bir şey bence yaşanmıştır, olasılıksız değildir. Biri bir aşkı kitaba dökebiliyorsa yaşamış veya dinlemiştir. Yani bir yerlerde yaşanmıştır o, kimse ne olduğunu bilmediği bir şey uyduramaz. Bende kendi adıma azıyla yetinmeyi kabul etmiyorum. Eğer gerçek bir aşk yaşarsam mutlu olurum ama yoksa böyle bişey, tarihin tozlu sayfalarında kalmışsa aşk, tek başıma da mutlu olurum. Birilerini kandırma, yararlanma peşindeki saçma insanların çevresinde yalandan sevgi arayacağıma, battaniye altında, elimde kahve kupam tek başıma film izlemek bana daha cazip geliyor.

Gerçek aşktan gözünüzün kapandığı, aşkınızı kimseye ispat etmeye gerek duymadığınız için sosyal medyaya fotoğrafları, hediyeleri koymadığınız bir sevgililer günü diliyorum hepinize..

365 gününüz o kadar güzel olsun ki 14 Şubat’ı ihtiyacı olanlara armağan edin..
Sevgiler..